با قدردانی از پیام صریح، مسئولانه و امیدآفرین رئیس‌جمهور محترم در حمایت از کارکنان وزارت جهاد کشاورزی، که با نگاهی واقع‌بینانه از تلاش‌های شبانه‌روزی نیروهای این مجموعه از دورترین روستاهای مرزی تا پایتخت تقدیر کردند، باید تأکید کرد که این سخنان برای خانواده بزرگ جهاد کشاورزی تنها یک تقدیر اداری نیست، بلکه پشتوانه‌ای معنوی و مسئولیتی مضاعف برای استمرار خدمت‌رسانی به مردم و صیانت از امنیت غذایی کشور است.

نام‌گذاری بیستم اردیبهشت ‌ماه در تقویم رسمی کشور به نام «روز ملی گل محمدی»، فراتر از یک نام‌گذاری نمادین، دعوتی است به بازخوانی جایگاه یکی از استراتژیک‌ترین محصولات باغبانی ایران در تلاقی فرهنگ، صنعت و اقتصاد.

امنیت غذایی یکی از پایه‌های اصلی ثبات اقتصادی و اجتماعی در هر کشور محسوب می‌شود و تجربه‌های جهانی نشان می‌دهد که در شرایط ناپایدار اقتصادی یا تحولات ژئوپلیتیکی، نقش دولت‌ها در مدیریت و تنظیم بازار کالاهای اساسی پررنگ‌تر می‌شود. در چنین شرایطی، اتکا صرف به سازوکارهای سنتی بازار نمی‌تواند پاسخگوی نیاز جامعه باشد، زیرا بازار آزاد در کوتاه‌مدت ممکن است نوسانات شدید قیمتی ایجاد کند که پیامد آن کاهش قدرت خرید مصرف‌کنندگان و در عین حال بی‌ثباتی در تولید خواهد بود. به همین دلیل در بسیاری از اقتصادهای پیشرفته نیز در حوزه کالاهای استراتژیک کشاورزی، مداخلات هدفمند دولت در قالب سیاست‌های حمایتی، تنظیمی و نظارتی امری پذیرفته‌شده است.

تحقق اهداف در دو موضوع *مدیریت تولید و مدیریت مصرف*،امریست که مستلزم همراهیِ عمومی و بلکه *هم افزایی و همگرایی در تمام حوزه های فرادستگاهی* ذیربط می باشد. 

تنوع ژنتیکی یکی از پایه‌ای‌ترین مؤلفه‌های پایداری و پیشرفت در محصولات باغبانی به شمار می‌آید.

در شرایطی که جنگ و بحران‌های محیطی می‌توانند زنجیره تأمین غذا را مختل کنند، صنایع فرآوری و تبدیلی شیلاتی به یکی از پایه‌های اصلی تاب‌آوری غذایی کشورها تبدیل می‌شوند.

امنیت غذایی در جهان امروز تنها یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه به‌عنوان یکی از ارکان بنیادین امنیت ملی شناخته می‌شود. تجربه مدیریت بخش کشاورزی و بازار کالاهای اساسی در شرایط حساس و بحران‌محور اخیر نشان داد که تاب‌آوری کشور در این حوزه، بیش از هر چیز به کیفیت حکمرانی، سرعت تصمیم‌گیری و انسجام نهادی وابسته است.

یکی از ویژگی‌های پویا و منحصربفردِ جهان معاصر، سرعت و تنوعِ تهدیدات و مخاطرات در محیط‌های جغرافیایی و فضاهای بین‌المللی بخصوص در کشورهایی با موقفگاه خاص ژئوپلیتیکی از جمله ایران است.

امنیت غذایی یکی از ارکان بنیادین امنیت ملی است و در شرایط بحران‌های ژئوپلیتیک و جنگی، این مؤلفه اهمیتی مضاعف می‌یابد. تجربه حدود چهل روزه مدیریت بخش کشاورزی و بازار کالاهای اساسی در جریان جنگ تحمیلی سوم نشان داد که حکمرانی اقتصادی در حوزه کشاورزی نیازمند ترکیبی از تصمیم‌گیری‌های سریع، انعطاف حقوقی، مدیریت زنجیره تأمین و تقویت تولید داخلی است. در این دوره، وزارت جهاد کشاورزی با اتکا به سازوکارهای مدیریتی و پدافندی تلاش کرد پایداری عرضه مواد غذایی را حفظ کرده و از بروز اختلال در بازار جلوگیری کند.

در شرایط افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی و بروز اختلال در زنجیره‌های جهانی تأمین کالا، بازنگری در سیاست‌های تأمین نهاده‌های دامی به‌عنوان یکی از ارکان امنیت غذایی کشور ضرورت دوچندان یافته است.