در شرایطی که جنگ و بحران‌های محیطی می‌توانند زنجیره تأمین غذا را مختل کنند، صنایع فرآوری و تبدیلی شیلاتی به یکی از پایه‌های اصلی تاب‌آوری غذایی کشورها تبدیل می‌شوند.

امنیت غذایی در جهان امروز تنها یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه به‌عنوان یکی از ارکان بنیادین امنیت ملی شناخته می‌شود. تجربه مدیریت بخش کشاورزی و بازار کالاهای اساسی در شرایط حساس و بحران‌محور اخیر نشان داد که تاب‌آوری کشور در این حوزه، بیش از هر چیز به کیفیت حکمرانی، سرعت تصمیم‌گیری و انسجام نهادی وابسته است.

یکی از ویژگی‌های پویا و منحصربفردِ جهان معاصر، سرعت و تنوعِ تهدیدات و مخاطرات در محیط‌های جغرافیایی و فضاهای بین‌المللی بخصوص در کشورهایی با موقفگاه خاص ژئوپلیتیکی از جمله ایران است.

امنیت غذایی یکی از ارکان بنیادین امنیت ملی است و در شرایط بحران‌های ژئوپلیتیک و جنگی، این مؤلفه اهمیتی مضاعف می‌یابد. تجربه حدود چهل روزه مدیریت بخش کشاورزی و بازار کالاهای اساسی در جریان جنگ تحمیلی سوم نشان داد که حکمرانی اقتصادی در حوزه کشاورزی نیازمند ترکیبی از تصمیم‌گیری‌های سریع، انعطاف حقوقی، مدیریت زنجیره تأمین و تقویت تولید داخلی است. در این دوره، وزارت جهاد کشاورزی با اتکا به سازوکارهای مدیریتی و پدافندی تلاش کرد پایداری عرضه مواد غذایی را حفظ کرده و از بروز اختلال در بازار جلوگیری کند.

در شرایط افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی و بروز اختلال در زنجیره‌های جهانی تأمین کالا، بازنگری در سیاست‌های تأمین نهاده‌های دامی به‌عنوان یکی از ارکان امنیت غذایی کشور ضرورت دوچندان یافته است.

تأمین غذای سالم و ایمن از مهم‌ترین مؤلفه‌های امنیت ملی و از مطالبات اساسی مردم است. در این میان، دامپزشکی به‌عنوان یکی از ارکان اصلی نظام سلامت کشور، نقشی حیاتی در تضمین سلامت فرآورده‌های خام دامی و پیشگیری از تهدیدات بهداشتی ایفا می‌کند. فرآورده‌هایی نظیر گوشت، شیر، تخم‌مرغ، عسل و آبزیان سهم قابل توجهی در سبد غذایی خانوار دارند و سلامت این محصولات مستقیماً با سلامت جامعه گره خورده است.

واقعا بار اصلى جنگ تحمیلى و متجاوزانه امریکا-اسرائیل و متحدان آنها علیه ایران را "دولت" همدوش و همسنگر نیروهاى مسلح برعهده دارد.

زمین از رخوت زمستان برخاسته است و نفس‌های حبس‌شده در سینه را از ترک‌هایش بیرون می‌دمد. مخملِ سبز، کم‌کم بر روی این ترک‌های باران‌خورده گسترده می‌شود.

با استقرار در واپسین روز های سال و ورود به دوره اوج تقاضای فصلی (شب عید و آغاز سال نو)، عملکرد سازمان مرکزی تعاون روستایی ایران در حوزه تأمین و تنظیم بازار کالاها، شایسته ارزیابی و تقدیر ویژه است. این سازمان در این بازه حساس، با اتخاذ رویکردی پیشگیرانه و راهبردی، توانست ثبات قابل توجهی را در عرضه محصولات اساسی، به‌ویژه اقلام خوراکی و کشاورزی، رقم بزند.

در شرایط حساس کنونی که جمهوری اسلامی ایران در معرض یک نبرد ترکیبی پیچیده و چندلایه قرار گرفته است، مفهوم امنیت ابعادی فراتر از مرزهای جغرافیایی یافته و به طور مستقیم، ثبات اقتصادی و آرامش روانی جامعه را هدف قرار داده است. در این کارزار تمام‌عیار، سفره و معیشت مردم به یکی از اصلی‌ترین آوردگاه‌ها تبدیل شده و «امنیت غذایی» از یک اولویت اقتصادی به یک ضرورت استراتژیک و ستون فقرات اقتدار ملی ارتقا یافته است.