توصیههایی برای مقابله با آفت مگس مدیترانهای در باغات استان گیلان
حمله آفت مگس میوه مدیترانه ای در باغات استان گیلان در حال افزایش است و باعث ایجاد نگرانی در میان کشاورزان شده است.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی وزارت جهاد کشاورزی به نقل از روابط عمومی سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان، مدیریت حفظ نباتاب سازمان جهاد کشاورزی استان گیلان با توجه به افزایش این آفت به خصوص در شرق استان ضمن اعلام هشدارهای لازم در خصوص افزایش این آفت اقدام به انتشار متنی در جهت کنترل و از بین بردن این آفت کرده است.
متن منتشر شده به شرح زیر است:
- آفت مگس میوه مدیترانه ای
مگس میوه مدیتران های با نام علمی Ceratitis capitata آفتی مهم و دارای اهمیت اقتصادی بالاست که به بیش از 300 گونه گیاهی مختلف خسارت میزند.
- میزبان ها:
مگس میوه مدیترانه ای بسیار پلی فاژ بوده و بسته به ناحیه آب و هوایی میزبان های مختلفی برای آن شناخته شده است. این آفت به درختان میوه سیب، زردآلو، آوکادو، انواع مرکبات، خرمالو، انجیر، گواوا، گلابی، آهعو، هلو، شلیل، به، گردو، انجیر، انار، گوجه فرنگی و ... حمله میکند.
- علائم و نحوه خسارت ها:
خسارت مگس میوه مدیترانه ای از زمان تغییر رنگ و رسیدن میوه ها آغاز میشود.
رفتار تغذیه ای مگس میوه مدیترانه ای در ایام روز متفاوت است.
تغذیه از میوه ها اغلب در اوایل صبح و اواخر بعداز ظهر انجام میشود.
محل تخمگذاری به صورت نقاطی با رنگ متفاوت از رنگ زمینه روی میوه های مورد حمله قابل مشاهده است.
لهیدگی میوه در مناطق آلوده به لارو آفت و ریزش از درخت، لازم به ذکر است که ریزش در بعضی از ارقام و گونه های میزبان از جمله ارقام پرتقال ممکن است دیده نشود.
نسل های اول آفت به هلو،زردآلو، سیب و گلابی و نسل های بعدی به خرمالو و مرکبات حمله میکنند.
لارو سن 3 معمولا از میوه خارج و در خاک پای درختان میزبان به شفیره تبدیل میشود.
البته شفیرگی ممکن است در جایی غیر از خاک نیز صورت گیرد.
طول دوره یک نسل این حشره بسته به شرایط آب و هوایی، از سه هفته تا سه ماه میباشند.
بنابراین آفت دارای 8 تا 10 نسل و در شرایط مساعد تا 12 نسل در سال است، که در شرایط آب و هوایی ایران تا 5 نسل در سال گزارش شده است.
زمستان گذرانی آفت در مناطق معتدل به صورت حشرات بالغ و یا شفیره در خاک است و در مناطق گرمسیری به صورت های مختلف از تخم تا حشره کامل میباشد.
- روش های کنترل آفت:
- ردیابی: اولین گام جهت مدیریت آفت، ردیابی آن در مناطق مختلف میباشد که در حال حاضر با استفاده از تله های زرد چسبنده، تله های جلب کننده پروتئینی (مکفیل)، و تلهی فرمونی دیاموند میباشد.
یکی از مهمترین فاکتورها در نصب تله، انتخاب محل مناسب برای آن است.
در صورتی که امکانپذیر باشد، تله های فرمونی باید در مناطق جفتگیری حشره نصب شود.
مگس های میوه عموماً در سایبان درختان میزبان و یا مجاورت این درختان جفتگیری میکنند که بخش های نیمسایه و خلاف جهت باد سایبان را انتخاب میکنند.
تله های پروتئینی باید در نزدیکی درختان میوه در بخش شرقی درخت نصب شود.
در این صورت تله باید روی میزبان اولیه (هنگام رسیدن میوه) قرار گیرد.
تله ها در فاصله 5/1 تا 2/2 متری از سطح زمین (به ارتفاع درخت میزبان بستگی دارد) که در میانه تا بالای سایبان درخت و خلاف جهت باد نصب میشود.
- قرنطینه: جلوگیری از انتقال میوه های آلوده به مناطقی که فاقد آلودگی است میتواند از انتشار آفت جلوگیری کند.
- مکانیکی: تهیه شیره آهک در بشکه 200لیتری و اضافه نمودن یک لایه 2سانتیمتری گازوئیل بر روی آن و جمع آوری و ریختن میوه آلوده در داخل بشکه باعث انهدام آفت میشود.
- کنترل زراعی و بهداشت گیاهی: برداشت بموقع میوه های رسیده، جمع آوری و دفن میوه های آلوده در عمق 50 سانتیمتری خاک و یا نگهداری میوه های در کیسه های نایلونی ضخیم و بدون منفذ، شخم سطحی باغات در فصل سرد، در حدی که به ریشه درختان آسیب وارد نکند و برداشت زودهنگام برخی از میوه ها از جمله خرمالو، شلیل و هلو که فرآیند رسیدن آنها بعد از برداشت ادامه پیدا میکند از روش های کنترل زراعی میباشند
- شکار انبوه: نصب تله های جلب کننده پروتئینی (تعداد 70 الی 100 تله حاوی طعمه مسموم که با توجه به تراکم آفت، میزبان و شرایط اقلیمی متغیر میباشد) در قسمت های جنوبی درخت و در ارتفاع 5/1 تا 2/2 متری و خلاف جهت باد.
- طعمه پاشی: با توجه به تخمگذاری آفت زیر پوست میوه و ظهور غیرهمزمان حشرات بالغ، سمپاشی به صورت معمول در کنترل این آفت تأثیری ندارد و کنترل شیمیایی به صورت استفاده از طعمه مسموم انجام میشود.
روش مهم طعمه مسموم پاشی، به صورت لکه ای است (یک طرف از درختان و به صورت یک یا دو ردیف در میان، شامل شاخه و برگ با طعمه مسموم تهیه شده با پروتئین هیدرولیزات طبق فرمول ذیل).
- طرز تهیه یک لیتر طعمه مسموم پروتئین هیدرولیزات:
برای تهیه 1000 سیسی محلول سمی از 30 سیسی پروتئین هیدرولیزات، 2 سیسی سم مالاتیون و 968 سیسی آب ( پروتئین هیدرولیزات 3 درصد + مالاتیون 2 در هزار + آب) استفاده میگردد.