به گزارش پایگاه اطلاع رسانی وزارت جهاد کشاورزی به نقل از روابط عمومی سازمان جهاد کشاورزی استان کردستان، حبیب محمدی عضو کمیته علمی آب در دانشگاه کردستان، با بیان اینکه مشکلات آب شرب سنندج در سه
بخش حوزه آبریز و سد، تصفیه خانه و شبکه توزیع باید بررسی شود اظهار کرد: ریشه یابی
مشکلات مهم است و ما باید از سرشاخه ها شروع کنیم چرا که بسیاری از مشکلات از
سرشاخه ها نشات می گیرد و بسیاری از مواد مغذی و آلاینده ها که موجب آلودگی آب سد
و تغذیه گرا شدن آن می شود در حوزه سرشاخه و آبریز قرار دارد.

وی با اعلام اینکه در حوزه مدیریت فیزیکی
سدها در کردستان بسیار ضعیف عمل کرده ایم ادامه داد: سد داریان که تازه آبگیری شده
است در حال تبدیل شدن به یوتروف بوده و سد گاران نیز دارای بلوم جلبکی است.

به گفته محمدی،
بحث آب شرب یک امر امنیتی و در اولویت تامین است و با ادامه این روند مدیریتی در آینده
مجبوریم بسیاری از آب سدها را به آب شرب استان اختصاص دهیم، و این در حالی است که
حساسیت به منابع تامین آب باید از 20
سال پیش توسط مسئولان ایجاد می شد به طور مثال آب سد گاوشان را که تمیزترین آب
استان است نباید به کشاورزی اختصاص یابد.

این استاد
دانشگاه بیان کرد: در حال حاضر هیچ گونه اقدامی که برای مدیریت یک سد لازم است در
سد قشلاق سنندج مشاهده نمی شود و این سد هیچی حریم و امنیتی ندارد و پیامد آن رشد
شدید جلبک است، در بررسی های انجام شده تراکم سد طی سال گذشته از 7 هزار تا 21 هزار سی سی بوده این میزان امسال به 30 هزار سی سی رسیده که نگران کننده است
و نشان می دهد که سد مغذی بوده و بار جلبکی بسیار بالایی دارد.

وی افزود: در یک
مقطع زمانی متاسفانه با باور اشتباه تری مطرح شد که ماهی های موجود در سد آلودگی ایجاد
می کند، در حالی که ماهی های رهاسازی شده در سد قشلاق کاملا مطالعه شده و بر اساس
توان اکولوژیک دریاچه است، سد بر روی رودخانه تشکیل می شود و ماهی رودخانه ها هم
اکثرا قدرت تغذیه جلبکی ندارند، بر همین اساس باید ماهی های جلبک خوار در سد
رهاسازی شود که متاسفانه 3
سال است به واسطه سیاست های وزرات نیرو اجازه رهاسازی شدن این ماهی ها را در سد
قشلاق نداده اند.

این استاد
دانشگاه بیان کرد: سدهای ایران در معرض فراغنی شدن قرار دارند؛ متاسفانه باور غلطی
که در گذشته وجود داشت این بود که هرچیزی که وارد رودخانه ها شود، آب آن را با خود
برده و تصفیه می کند، اما اکنون این باور مشکلات زیای به وجود آورد است.

این استاد
دانشگاه بیان کرد: در حال حاضر هیچ گونه اقدامی که برای مدیریت یک سد لازم است در
سد قشلاق سنندج مشاهده نمی شود و این سد هیچی حریم و امنیتی ندارد و پیامد آن رشد
شدید جلبک است، در بررسی های انجام شده تراکم سد طی سال گذشته از 7 هزار تا 21 هزار سی سی بوده این میزان امسال به 30 هزار سی سی رسیده که نگران کننده است
و نشان می دهد که سد مغذی بوده و بار جلبکی بسیار بالایی دارد.

وی افزود: در یک
مقطع زمانی متاسفانه با باور اشتباه تری مطرح شد که ماهی های موجود در سد آلودگی ایجاد
می کند، در حالی که ماهی های رهاسازی شده در سد قشلاق کاملا مطالعه شده و بر اساس
توان اکولوژیک دریاچه است، سد بر روی رودخانه تشکیل می شود و ماهی رودخانه ها هم
اکثرا قدرت تغذیه جلبکی ندارند، بر همین اساس باید ماهی های جلبک خوار در سد
رهاسازی شود که متاسفانه 3
سال است به واسطه سیاست های وزرات نیرو اجازه رهاسازی شدن این ماهی ها را در سد
قشلاق نداده اند.

این استاد
دانشگاه با اشاره به اینکه ورود مواد مغذی به سد موجب رشد جلبک شده و لایه بندی
حرارتی نیز سه لایه بالایی، میانی و پایینی در سد ایجاد کرده است افزود: در قسمت
پایینی لجن و مواد آلی جمع و اکسیژن کم می شود و به مرز صفر می رسد که نشان از شرایط
بحرانی سد دارد و پیامد آن تولید گاز متان است که در طعم و بو موثر بوده و می
تواند تولید آلودگی کند.

وی ادامه داد:
در تصفیه خانه راه هایی برای حذف فیزیکی وجود دارد از جمله اینکه استفاده از اوزون
بهتر از کلر است و کربن فعال به حذف طعم و بو کمک می کند، تصفیه خانه شهر سنندج با
توجه به سدی که در بالادست آن قرار گرفته با تمام تصفیه خانه های کشور متفاوت است
و بر همین اساس باید با تمام توان در این تصفیه خانه کار انجام شود مگر اینکه سد
قشلاق جایگزین شود.

این استاد
دانشگاه در رابطه با شبکه توزیع آب شرب بیان کرد: جایگزینی لوله های فلزی، شستشوی
منظم مخازن، حفاظت فیزیکی، فلاشینگ سد قشلاق و استفاده از ماهی های جلبک خوار،
انجام کار فرهنگی و برگزاری جلسات توجیهی برای دهیاری ها را از جمله راهکارهای
موثر و ضرورری در این حوزه است.

وی خاطرنشان
کرد: سال گذشته مطالعات جامعی در راستای بررسی مشکلات آب شرب سنندج انجام شده که
متاسفانه کامل نیست، چرا که مطالعه جامع باید از سرشاخه شروع شده و سهم هر کدام از
آلودگی ها را مشخص کند و از رواناب های بهار میزان آلودگی را در سرشاخه خه ها سنجش
کند و برنامه ای برای حذف آن ها ارائه دهد.