به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت جهاد کشاورزی به نقل از روابط عمومی جهاد کشاورزی استان بوشهر، سمیه فرح‌بخش هدف از کشت کینوا را اصلاح الگوی کشت عنوان
کرد و گفت: این گیاه را به دلیل مقاوم به شوری و خشکی در اراضی لم یزرع کشت نمود.

فرح بخش وضعیت ارزآوری آن را مناسب ارزیابی نمود و گفت:
این گیاه برای غذای کودک و افرادی که حساسیت به گلوتن غلات دارند مناسب است.

وی گفت: استان های خوزستان ، سمنان، یزد و سیستان بلوچستان
نیز تا کنون در این زمینه کشت انجام داده اند.

فرح بخش افزود: این کشت برای اولین بار در سطح یک هکتار از
اراضی استان (شهرستان های دیر ( 5/0 هکتار) تنگستان ( 25/0 هکتار )و بوشهر ( 25/0 هکتار ) انجام گرفت.

وی اظهار داشت: گیاه کینوا با نام علمی Chenopodium quinoa از خانواده Amaranthaceae و زیرخانواده Chenopodiaceae، گیاهی است یک‌ساله، که معمولا به منظور محصول دانه کشت می‌شود
ولی از برگ‌های جوان آن هم به عنوان سبزی تازه و یا پخته استفاده می‌شود. برخی
ژنوتیپ­ها کاربرد کشت علوفه­ای دارند. کینوا بومی کوه‌های آند در بولیوی، شیلی و پرو است که طی 5000 سال به طور مداوم مورد تغذیه مردم این مناطق بوده به طوری که در سال 2003، بولیوی و پرو با 88% تولید
جهانی بزرگ‌ترین صادرکنندگان کینوا بودند.

این گیاه از سال 1987 برای اولین بار در کلرادو آمریکا به صورت تجاری کشت شد و اکنون یک محصول مناسب برای کشاورزان اکثر مناطق آمریکای شمالی محسوب می‌شود. دانه کینوا یک شبه غله با ارزش
غذایی بالاست که کم حجم و بسیار خوش‌هضم است و یک منبع غنی از پروتئین، آهن،
منیزیم، فیبر، فسفر و ویتامین B2 می‌باشد به طوری که در کشورهای آمریکای جنوبی به خاویار
سبز معروف است . اهمیت غذائی کینوا مربوط به ترکیب کامل اسید آمینه، کلسیم ، فسفر و آهن بالا و سدیم پائین است .

پروتئین کینوا از نظر کمی و کیفی بهتر از دانه غلات متداول است و تعادل اسیدآمینه‌ای مطلوب‌تری برای تغذیه انسان و دام نسبت به گندم دارد و لیزین بالا (4/6-1/5 %) از مشخصه‌های بذر کینواست که دو برابر گندم می‌باشد. کینوا در آمریکا برای تولید آرد، سوپ، غلات صبحانه،
تهیه غذا (به طور جداگانه و یا مخلوط با برنج پخته) و سالاد استفاده می‌شود.

آرد کینوا به عنوان نشاسته کش‌دار در ترکیب با آرد و یا
دانه گندم و ذرت برای تهیه نان، بیسکویت و یا فرآوری غذا استفاده می‌شود . سازمان
خواروبار جهانی (FAO)، ارزش غذایی بالای آن را با شیرخشک مقایسه کرد و به پیشنهاد چند
کشور از جمله بولیوی، پرو و جمهوری آذربایجان و با تصویب مجمع عمومی سازمان ملل
متحد سال 2013 را به نام کینوا نام‌گذاری کرد. تغییر آب و هوای ایران به سمت گرم و
خشک و شور شدن تدریجی خاک‌های زراعی کشور از یک سو و تحمل بالای گیاه کینوا در
مقابل خشکی، شوری و یخ‌زدگی از سوی دیگر، بیانگر منطقی برای استفاده از کینوا به عنوان یک گیاه مناسب
برای رسیدن به کشاورزی پایدار، تغذیه مناسب و تولید صنعتی است. فائو توصیه نمود که
کینوا را حتی در اراضی فقیر و لم‌یزرع در تناوب زراعی غلات به منظور کنترل علف هرز
و بیماری‌ها قابل توصیه است. توسعه و ترویج کشت و تغذیه کینوا باعث تنوع‌بخشی به
محصولات غذایی در کشور، تولید پایدار، افزایش درآمد کشاورزان و تأمین بخشی از نیاز
غذایی جامعه خواهد شد. کینوا به عنوان غذایی بدون گلوتن، یک گیاه دارویی هم محسوب
می‌گردد. تحقیقات در زمینه این گیاه نشان داد کینوا در ایران قابل تولید و در
آینده جایگاه مناسبی در زراعت خواهد داشت.

فائو عملکرد کینوا را به شرط مدیریت زراعی خوب، بین 3 تا
4 تن در هکتار پیش‌بینی کرد.