به گزارش پایگاه اطلاع رسانی وزارت جهاد کشاورزی به نقل از روابط عمومی سازمان حفظ نباتات کشور، ثمانه ملک‌شاهکویی با بیان اینکه عمده جمعیت ملخ‌های استان از نوع «ملخ مراکشی» است، اظهار کرد: این آفت بیشتر در نوار شمالی گلستان ظهور پیدا می‌کند و بیشترین تراکم جمعیتی آن نیز در همین مناطق مشاهده می‌شود.

وی با بیان این‌که ظهور نخستین دسته‌های ملخ معمولاً از ابتدای فروردین‌ماه آغاز می‌شود، افزود: بسته به شرایط آب‌وهوایی ممکن است زمان ظهور زودتر یا دیرتر باشد. امسال نخستین کانون‌های آلودگی از پنجم فروردین شناسایی و عملیات مبارزه و سمپاشی آغاز شد.مدیر حفظ نباتات سازمان جهاد کشاورزی گلستان تأکید کرد: سمپاشی همیشه آخرین راهکار در مدیریت آفت است و در ابتدا تلاش می‌شود با استفاده از روش‌های مدیریت تلفیقی و مکانیکی، جمعیت ملخ کنترل شود.

مدیر حفظ نباتات سازمان جهاد کشاورزی گلستان با اشاره به نقش دشمنان طبیعی ملخ گفت: پرنده «سار گلوقرمز» یکی از شکارگران طبیعی این آفت است و امسال به دلیل شرایط مناسب آب‌وهوایی، حضور این پرنده در مناطق آلوده بیشتر مشاهده شد. همکاران ما در اردیبهشت‌ماه با ایجاد آبشخور در مراتع، شرایط تغذیه و بقای این پرندگان را فراهم کردند.

ملک‌شاهکویی افزود: در مناطقی که تراکم این پرندگان مناسب بود، نیازی به مبارزه شیمیایی احساس نشد و کنترل آفت از طریق اکوسیستم طبیعی انجام گرفت.وی با اشاره به اقدامات سال گذشته گفت: سال گذشته در حدود ۱۲ هزار و ۵۰۰ هکتار از مراتع استان، به‌ویژه در شهرستان‌های مراوه‌تپه، گنبدکاووس، آق‌قلا و آزادشهر عملیات سمپاشی انجام شد و در سایر مناطق، جمعیت آفت در حدی نبود که نیاز به مبارزه شیمیایی باشد.

مدیر حفظ نباتات سازمان جهاد کشاورزی گلستان ادامه داد: امسال نیز نخستین عملیات مبارزه از پنجم فروردین در مراتع بالکان شهرستان مراوه‌تپه آغاز شد و تاکنون حدود ۱۶۰ هزار هکتار از مراتع استان توسط کارشناسان ردیابی و پایش شده است.وی با قدردانی از نیروهای اجرایی مبارزه با آفت بیان کرد: بخش زیادی از عملیات سمپاشی در مناطق صعب‌العبور انجام می‌شود و همکاران ما با تلاش شبانه‌روزی در حال خدمت‌رسانی هستند.

ملک‌شاهکویی خاطرنشان کرد: دوره اصلی مبارزه با ملخ در نوار شمالی استان از فروردین تا خرداد ادامه دارد، اما عملیات رصد و کنترل آفت در سایر مناطق استان تا پایان شهریورماه ادامه خواهد داشت.وی در پایان افزود: علاوه بر ملخ مراکشی، گونه «ملخ شکم بادمجانی» نیز در استان وجود دارد، اما ملخ مراکشی به دلیل تغییر رفتار از حالت انفرادی به توده‌ای، مخرب‌ترین گونه محسوب می‌شود؛ چرا که در حرکت گروهی، هر پوشش گیاهی در مسیر خود را از بین می‌برد.