.jpg)
پیشبینی برداشت بیش از ۱۳ هزار تُن گشنیز در استان همدان
مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی استان همدان از پیشبینی برداشت بیش از ۱۳ هزار و ۴۴۶ تُن گشنیز از سطح مزارع این استان خبر داد و گفت: در سالجاری سطحی افزونبر ۶۱۲۷ هکتار از اراضی کشاورزی استان به کشت گیاه دارویی گشنیز اختصاص دارد که بر اساس پیشبینی از این میزان سطح ۱۳ هزار و ۴۴۶.۵ تن محصول قابل برداشت خواهد بود.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی وزارت جهاد کشاورزی به نقل از روابط عمومی سازمان جهاد کشاورزی استان همدان، وی میانگین برداشت هر هکتار گشنیز را بیش از دو تُن دانست و خاطرنشان کرد: شهرستان نهاوند با تولید سالانه ۱۳ هزار تُن گشنیز، به عنوان قطب تولید گشنیز کشور بهشمار میرود و ۷۰ درصد گشنیز کشور و ۹۰ درصد گشنیز استان همدان توسط کشاورزان نهاوندی تولید میشود که نشاندهنده جایگاه ویژه این شهرستان در کاشت این محصول است
مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی استان همدان با اشاره به کمآببر و کمهزینه بودن کشت گشنیز، یادآور شد: متأسفانه هویت و نام گشنیز نهاوند در فرایند صادرات آشکار نیست و همین مسئله، ضرورت ثبت ملی و جهانی این محصول را دوچندان میکند که در همین رابطه با توجه به ظرفیت بالای تولید گشنیز در شهرستان نهاوند، ثبت ملی و جهانی این محصول شهرستان نهاوند در نظام میراث کشاورزی جهان(جیاس) در دست پیگیری است.
فروزانفر تصریح کرد: بیشترین پراکنش کشت گشنیز امسال استان در رتبه نخست به شهرستان نهاوند با ۵۶۶۰ هکتار، در رتبه دوم اسدآباد با ۲۸۹ هکتار و در رتبه سوم به تویسرکان با ۱۵۴ هکتار اختصاص دارد.
وی با بیان اینکه هر سال بخش عمدهای از گشنیز بهصورت خامفروشی به کشورهای منطقه، بهویژه پاکستان، صادر میشود، افزود: این در حالی است که با توسعه زیرساختهای فرآوری میتوان ارزش افزوده بالاتری برای این برند مهم ایرانی ایجاد کرد.
فروزانفر با بیان اینکه صنایع تبدیلی مرتبط با گشنیز در استان همدان برای جلوگیری از خام فروشی این محصول با پیگیریها در حال شکلگیری بوده و هنوز در ابتدای راه است و نیاز به توسعه دوچندان دارد، تصریح کرد: در مسیر توسعه صنایع تبدیلی مرتبط با گشنیز استان لازم است با ورود سرمایهگذاران توانمند و ورود فناوریهای بهروز دنیا محصولات متنوع فرآوری شده گشنیز تولید و عرضه شود.
وی ادامه داد: گشنیز تولید شده استان همدان بویژه نهاوند علاوه بر ارسال به سراسر کشور، به علت نداشتن دستگاه و کارخانههای فرآوری مناسب در شهرستان، به شکل خام پس از بوجاری و جداسازی دانههای ریز و ناخالصیها به خارج از کشور بویژه به کشورهای هدف پاکستان و عراق نیز صادرات دارد.
فروزانفر با اشاره به مشکلات گشنیزکاران همدانی، خاطرنشان کرد: نبود رقم تجاری دارویی گشنیز یکی از جمله موارد مشکلات گشنیزکاران همدانی بوده که در این رابطه کشاورزان به دلیل نبود رقم تجاری دارویی این محصول، همه ساله از کودهای بومی به عنوان بذر استفاده میکنند.
وی همچنین عدم ثبات بازار تجاری گشنیز را از دیگر مشکلات گشنیزکاران همدانی دانست و تصریح کرد: قیمت گشنیز تحت تاثیر تورم، صادرات و فعالیت دلالان همواره در تلاطم بوده که این امر موجب دغدغه و مشکلات عدیدهای برای گشنیزکاران میشود.
فروزانفر با اشاره به هزینههای بالای تولید به عنوان یکی دیگر از مشکلات گشنیزکاران همدانی ادامه داد: تاثیر تورم بر قیمت و نرخ نهادههای تولید و عدم امکان کشت و برداشت تمام مکانیزه و نیز لزوم برداشت دو مرحلهای گشنیز نیز از دیگر موارد مشکلات گشنیزکاران همدانی به شمار میرود.
وی با بیان اینکه عدم تکمیل زنجیره ارزش و تولید گشنیز در استان را هم میتوان از دیگر موارد مشکلات گشنیز کاران همدانی برشمرد، اضافه کرد: احداث واحدهایی برای تولید اسانس و عصاره گشنیز از نیازهای اساسی شهرستان نهاوند به دلیل سطح زیر کشت بالای این محصول است که نقش مهمی در جلوگیری از خامفروشی و افزایش بهره اقتصادی کشاورزان خواهد داشت.
وی با اشاره به فعالیت ۳۰ واحد بوجاری گشنیز در شهرستان نهاوند، یادآور شد: اسانس مرغوب گشنیز نهاوند پایه تولید ۲۶۰ نوع عطر و ادکلن در کشورهای اروپایی است.
فروزانفر، فرآوری گشنیز را یکی از محورهای اصلی برنامه توسعه نهاوند برشمرد و گفت: گشنیز نهاوند قابلیت ثبت جهانی دارد و باید فرآوری این محصول در شهرستان انجام شود.
وی بیان اینکه گشنیز یکی از محصولات کمآببر و کمهزینه است که به دو روش بهاره و پاییزه در نهاوند کشت میشود، خاطرنشان کرد: تمامی مراحل کشت این محصول بهصورت مکانیزه انجام و بهطور متوسط در هر هکتار بیش از دو تُن گشنیز برداشت میشود.
فروزانفر با اشاره به ضرورت ایجاد واحدهای عصاره و اسانس گشنیز در استان همدان بویژه در شهرستان نهاوند قطب تولید گشنیز کشور، گفت: بهطور قطع با ایجاد واحدهای صنایع تبدیلی اسانس و عصاره گشنیز در شهرستان نهاوند و استان همدان، ارزش افزوده دو چندانی را با بازاریابی مناسب برای تولیدکنندگان و کشاورزان به همراه خواهد داشت و از خامفروشی آن جلوگیری میشود.
