مدیرکل حفظ کاربری اراضی:
تقویت هماهنگی بیندستگاهی و استقرار نظام جامع آمایش سرزمین، زمینهساز مقابله مؤثر با زمینخواری است
مدیرکل حفظ کاربری اراضی در جلسه مقدماتی نخستین نشست کارگروه فراقوهای مبارزه با زمینخواری در سال ۱۴۰۵، بر ضرورت تقویت هماهنگی میان دستگاههای مرتبط، پیگیری مؤثر مصوبات و بهرهگیری از ظرفیتهای نظام جامع آمایش سرزمین برای پیشگیری از زمینخواری و تغییر کاربری غیرمجاز اراضی تأکید کرد.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی وزارت جهاد کشاورزی به نقل از سازمان امور اراضی کشور، محسن آشتیانی با اشاره به اهمیت تداوم بررسیهای کارشناسی در حوزه زمینخواری و تغییر کاربری غیرمجاز گفت: در سالهای گذشته، موضوعات و چالشهای این حوزه در جلسات مختلف بیندستگاهی مورد بررسی قرار گرفته و راهکارهای متعددی نیز ارائه شده است. در شرایط کنونی، پیگیری منسجم مصوبات و تقویت سازوکارهای اجرایی میتواند به تسریع در تحقق اهداف پیشبینیشده کمک کند.
وی افزود: برای افزایش اثربخشی جلسات و تصمیمگیریها، ضروری است ضمن بهرهگیری از تجربیات و بررسیهای گذشته، اقدامات اولویتدار، مسئولیت دستگاههای مرتبط و نحوه پیگیری اجرای مصوبات بهصورت روشن مشخص شود.
تقویت همکاری دستگاهها در پیشگیری از زمینخواری
مدیرکل حفظ کاربری اراضی سازمان امور اراضی کشور با اشاره به ابعاد مختلف موضوع زمینخواری و تعدد دستگاههای مرتبط با مدیریت و حفاظت از اراضی گفت: پیشگیری و مقابله مؤثر با این پدیده، مستلزم همکاری هماهنگ دستگاههای اجرایی، نظارتی و خدماترسان است و همافزایی ظرفیتهای موجود میتواند به ارتقای اثربخشی اقدامات سازمان امور اراضی کشور و سایر دستگاههای مسئول کمک کند.
وی، هماهنگی در فرایندهای مرتبط با کاربری اراضی، همراستایی تصمیمگیریها و تبادل اطلاعات میان دستگاهها را از الزامات مهم این حوزه دانست و بر ضرورت مشارکت مجموعه دستگاههای ذیربط در تدوین و اجرای راهکارهای پیشگیرانه تأکید کرد.
آمایش سرزمین؛ چارچوبی برای هماهنگی در تصمیمگیریهای مرتبط با زمین
آشتیانی با تأکید بر اهمیت استقرار و اجرای نظام جامع آمایش سرزمین اظهار کرد: برنامهریزی برای فعالیتهای اقتصادی و توسعهای و نیز تصمیمگیری درباره صدور مجوزها، با توجه به ظرفیتها، محدودیتها و ملاحظات سرزمینی، میتواند نقش مهمی در پیشگیری از بروز تعارضات کاربری و کاهش زمینههای تغییر کاربری غیرمجاز ایفا کند.
وی با اشاره به ضرورت توجه به ملاحظات آمایشی در فرایندهای صدور مجوز، از جمله مجوزهای صادرشده در چارچوب سازوکارهای الکترونیکی و خودکار، تصریح کرد: بهرهگیری از اطلاعات دقیق مکانی، ظرفیت زیرساختها و ملاحظات قانونی مرتبط با اراضی در این فرایندها، میتواند به ارتقای کیفیت تصمیمگیری، تسهیل نظارت و پیشگیری از بروز مشکلات احتمالی کمک کند.
مدیرکل حفظ کاربری اراضی سازمان امور اراضی کشور همچنین بر اهمیت مشارکت دستگاههای مرتبط با حوزههای صنعت، گردشگری، برنامهریزی و بودجهریزی در تدوین و اجرای برنامههای آمایش سرزمین تأکید کرد و افزود: هماهنگی میان دستگاههای مؤثر در برنامهریزی و توسعه فعالیتها، زمینه اتخاذ تصمیمهای منسجمتر و پیشگیری از تعارضات احتمالی در حوزه کاربری اراضی را فراهم میکند.
سامانه پنجره واحد مدیریت زمین؛ بستری برای ارتقای هماهنگی و نظارت
آشتیانی با تأکید بر اهمیت بهرهگیری از ظرفیتهای سامانه پنجره واحد مدیریت زمین، هماهنگی در ثبت و تبادل اطلاعات مربوط به فعالیتها و مجوزهای دستگاههای اجرایی در چارچوب این سامانه را از اقدامات مؤثر در مدیریت یکپارچه اراضی دانست.
وی گفت: استفاده هدفمند از قابلیتهای سامانه پنجره واحد مدیریت زمین در فرایندهای مرتبط با صدور مجوز، تبادل اطلاعات بیندستگاهی و پایش تغییرات کاربری میتواند به بهبود هماهنگی میان دستگاهها و ارتقای کارآمدی نظارت بر اراضی کمک کند.
این مسئول افزود: یکپارچهسازی اطلاعات و تقویت ارتباط میان سامانههای مرتبط با زمین، امکان دسترسی مناسبتر به دادههای مورد نیاز، افزایش شفافیت در فرایندهای اداری و تسهیل شناسایی بهموقع تغییرات کاربری را فراهم میکند. ازاینرو، توسعه همکاری دستگاهها در بهرهبرداری از ظرفیتهای سامانه پنجره واحد مدیریت زمین از اهمیت ویژهای برخوردار است.
هماهنگی مقررات و سیاستهای اجرایی در حمایت از رعایت قوانین
مدیرکل حفظ کاربری اراضی سازمان امور اراضی کشور در بخش دیگری از سخنان خود، بر اهمیت هماهنگی میان قوانین، مقررات و سیاستهای اجرایی مرتبط با اراضی تأکید کرد و گفت: در تدوین و اجرای برنامههای حمایتی و توسعهای، لازم است ملاحظات قانونی مربوط به حفظ کاربری اراضی نیز مورد توجه قرار گیرد تا ضمن حمایت از فعالیتهای قانونی و تولید، زمینه پیشگیری از تغییر کاربریهای غیرمجاز تقویت شود.
وی خاطرنشان کرد: اتخاذ رویکرد هماهنگ در اجرای مقررات و بررسی آثار تصمیمهای اجرایی میتواند به افزایش شفافیت، تقویت فرهنگ رعایت قوانین و پیشگیری از شکلگیری برداشتهای متفاوت درباره نحوه برخورد با تخلفات کمک کند. بر این اساس، ضروری است سیاستهای حمایتی و تسهیلاتی بهگونهای طراحی و اجرا شوند که در کنار پشتیبانی از فعالیتهای مجاز، با اهداف قانونی صیانت از اراضی نیز همراستا باشند.