تكنولوژي اوليه اجراي پروژه مالچ‌پاشي در انحصار جمهوري اسلامي ايران
1388/03/30

 

رييس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخيزداري كشور با بيان اينكه جمهوري اسلامي ايران در اجراي فعاليت‌هاي بيابان‌زدايي و كنترل فرسايش بادي يكي از موفق‌ترين كشورهاي جهان محسوب مي‌شود، ادامه داد: تمام اين فعاليت‌ها براساس طرح‌هاي تهيه شده اجرا مي‌شود و تكنولوژي اوليه اجراي پروژه مالچ‌پاشي در انحصار جمهوري اسلامي ايران بوده و تجهيزات و ماشين‌آلات ويژه اين پروژه نيز توسط كارشناسان ايراني طراحي شده است كه در سال‌هاي گذشته اين تكنولوژي براي اجراي پروژه مالچ‌پاشي به كشور امارات نيز صادر و توسط كارشناسان ايراني اجرا شده است. دكتر فرود شريفي در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اذعان كرد: اخيرا دستگاه‌هاي مالچ‌پاشي جديد طراحي و به صورت آزمايشي در برخي از استان‌ها مورد استفاده قرار گرفته است و پس از رفع مشكلات احتمالي در سطح وسيع استفاده شد.

وي افزود: در سال 1384 براساس انجام يك پروژه پژوهشي مشترك بين اين سازمان و پژوهشگاه صنعت نفت عدم هرگونه آلودگي زيست محيطي و نيز تاثير مثبت بر فون و فلور مناطق تحت مالچ‌پاشي مالچ نفتي ايران اثبات شده است و ضمن اينكه در قالب پروژه تحقيقاتي مشترك با موسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع در سال 1383 برتري مالچ نفتي ايران بر مالچ‌هاي چيني، فرانسوي و بلژيكي به ويژه از حيث تثبيت عرصه و كمك به حفظ رطوبت و تسريع در استقرار گياه به اثبات رسيده است. شريفي با اشاره به اهداف و برنامه‌هاي سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخيزداري در زمينه بيابان‌زدايي در برنامه چهارم توسعه گفت: بر اساس بند ( هـ ) از ماده 69 قانون برنامه چهارم توسعه كنترل حداقل 1.5 ميليون هكتار كانون‌هاي بحراني بيابان‌زا برعهده اين سازمان است كه اين مهم بر اساس سند ملي بخش كشاورزي و منابع طبيعي كشور بايد با تامين سه هزار ميليارد ريال اعتبار ملي و استاني و اجراي 250 هزار هكتار عمليات بيولوژيك ( نهال‌كاري، بذركاري و بذرپاشي) 175 هزار هكتار عمليات مديريت روان‌آب، 60 هزار هكتار عمليات مالچ‌پاشي، 350 هزار هكتار عمليات احداث بادشكن زنده و غير زنده در طي برنامه و همراه با اجراي سالانه 765 هزار هكتار عمليات حفاظت و قرق و 50 هزار هكتار عمليات مراقبت و آبياري محقق شد. معاون وزير جهاد كشاورزي به مهمترين اقدامات اجرايي براي كنترل پديده بيابانزايي و فرسايش بادي از ابتدا تا پايان سال 87 در استان‌هاي بياباني كشور اشاره كرد و افزود: اقدامات اجرايي كنترل فرسايش بادي در ايران از سال 1338 آغاز شده كه تهيه 10 ميليون هكتار و 344 هزار هكتار تهيه طرح‌هاي پرورشي تاغزارها و مديريت جنگل‌هاي دست‌كاشت بياباني و نيز اجراي بيش از 2.1 ميليون هكتار عمليات نهال‌كاري با 38 گونه مقاوم به خشكي، شوري و غالبا بومي و 4.7 ميليون هكتار بذركاري و بذرپاشي، 241 هزار هكتار عمليات مالچ‌پاشي، 10.2 ميليون هكتار عمليات حفاظت و قرق، بيش از 70 هزار هكتار اجراي طرح مديريت هرزآب در مناطق بياباني و به طور متوسط حدود 50 هزار هكتار در سال عمليات مراقبت و آبياري و نيز اجراي بالغ بر 243 هزار هكتار طرح‌هاي پرورشي و مديريت جنگل‌هاي دست‌كاشت بياباني از جمله اقدامات اجرايي محسوب مي‌شود.

او ادامه داد: همچنين تا پايان سال 1386 اجراي حدود 85 هزار هكتار عمليات بيابان‌زدايي و كنترل فرسايش بادي با مشاركت مردم و دستگاه‌هاي اجرايي همچون وزارت نفت، راه و ترابري، نيرو و نيز آستان قدس رضوي و ...، از مهمترين اقدامات اجرايي و مديريتي سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخيزداري كشور در خصوص بيابان‌زدايي و كنترل فرسايش بادي بوده است. به گفته شريفي، بيابان‌زايي بعد از دو چالش تغيير اقليم و كمبود آب شيرين به عنوان سومين چالش مهم جامعه جهاني در قرن 21 محسوب مي‌شود، به طوري كه بر اساس گزارشات سازمان‌هاي بين‌المللي يك ششم جمعيت، سه چهارم اراضي خشك و يك سوم خشكي‌هاي جهان به مساحت 5 ميليارد هكتار در 110 كشور جهان در معرض پديده بيابان‌زايي است ضمن اينكه تهديد تخريب 73 درصد كل مراتع جهان به مساحت 3.3 ميليارد هكتار، كاهش توان توليد خاك در 47 درصد مناطق خشك جهان، غيرقابل استفاده شده 50 تا 70 هزار كيلومتر مربع اراضي حاصلخيز در سال و بالغ بر 42 ميليارد دلار خسارت سالانه به محصولات كشاورزي همراه با اثرات بسيار وسيع و گسترده اكولوژيكي اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي به ويژه فقر گسترده و تخريب منابع پايه به عنوان تنها بخشي از آثار و پيامدهاي جهاني پديده بيابان‌زايي محسوب مي‌شود. او خاطرنشان كرد: در ايران به علت پيچيدگي عوامل محيطي و انساني بيابان‌زا اين پديده همچون ابعاد بين‌المللي واجد پيامدهاي ذكر شده است ضمن اينكه هجوم ماسه‌هاي روان و خسارت ناشي از آن به كانون‌هاي جمعيتي، زيربنايي، صنعتي و اراضي كشاورزي، كاهش حاصلخيزي و توان توليد اراضي زراعي و عرصه‌هاي منابع طبيعي، تشديد شوري زاري و زه‌دار شدن اراضي، كاهش كمي و كيفي آب‌هاي زيرزميني، افزايش حساسيت اراضي به فرسايش، افزايش سيل خيزي، تشديد آلودگي‌هاي زيست محيطي، كاهش تنوع زيستي، تشديد پديده‌هاي فقر، مهاجرت، بيكاري و ...، هدر رفت منابع پايه شامل آب، خاك و پوشش گياهي، ناپايداري نظام توليد و تهديد منابع معيشت و در مجموع ناپايداري اكولوژيكي، اجتماعي و اقتصادي و زيستي از جمله مهمترين آثار سوء اين پديده در ايران محسوب مي‌شود.

اداره كل روابط عمومي وزارت جهاد كشاورزي
pr@agri-jahad.ir
Pr@maj.ir

تعداد مشاهده خبر7 بار
تصاویر مرتبط


مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)

ارسال نظرات
نام
 
آدرس پست الکترونیکی شما
   
شماره تلفن
توضیحات
 
تغییر کد امنیتی
کد امنیت
 
کلیه حقوق این سایت متعلق به وزارت جهاد کشاورزی می باشد
Powered by DorsaPortal