وی خاطرنشان کرد: میزان ترکیدگی در ارقام مختلف انار متفاوت است و در برخی موارد تا ۵۰ درصد میوه‌ها را درگیر می‌کند، در حالی که ارقام زودرس معمولاً آسیب کمتری می‌بینند.

میرانشاهی دلایل بروز این پدیده را کمبود کلسیم، مصرف بی‌رویه کودهای نیتروژنه در روزهای نزدیک به برداشت، کمبود پتاسیم، فسفر، بور و روی، آبیاری نامنظم، گرمای خشک در زمان رسیدن میوه و تغییرات شدید دما در شب و روز دانست.

محقق مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام برای کاهش خسارت ترکیدگی انار راهکارهایی چون محلول‌پاشی کلسیم در دوره رشد میوه، استفاده به‌موقع از کودهای پتاسه (مانند سولوپتاس)، محلول‌پاشی با اسید جیبرلیک، تنظیم دوره آبیاری، استفاده از مالچ در باغ و نصب سایبان را پیشنهاد کرد.

وی اضافه کرد: با اجرای این روش‌ها می‌توان ضمن کاهش درصد ترکیدگی، کیفیت میوه را افزایش داد و درآمد باغداران را به شکل محسوسی بهبود بخشید.