به گزارش پایگاه اطلاع رسانی وزارت جهاد کشاورزی، مدیرکل دفتر آبخیزداری و حفاظت خاک سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور با بیان این مطلب به خبرنگار ما گفت: تاکنون طرح های آبخیزداری و آبخوانداری در سطح  32 میلیون هکتار از اراضی کشور اجرا شده و 90 میلیون هکتار دیگر باقی مانده است.

حمید نوری افزود: برای جلوگیری از تخریب سرزمین و سازگاری با تغییر اقلیم ضروری است علاوه بر تامین اعتبار کافی  در زمان و مکان مناسب برای اجرای طرح های آبخیزداری و آبخوانداری،  فناوری های نوین با تجربه جهانی و دانش بومی باید به سرعت در این طرح های تزریق شوند.

وی با بیان این که سند راهبردی مدیریت جامع سلامت محور و سازگار با تغییر اقلیم آبخیزداری تهیه و دستور کار آن به استان ها ابلاغ شده است، اظهار داشت: اکنون عملیات آبخیزداری و آبخوانداری در قالب این طرح در سطح 12 میلیون هکتار اجرا شده و یا درحال اجرا است.

نوری در همین حال بر تحقیق و پایش حوزه های معرف و زوجی آبخیز تاکید و تصریح کرد: حوزه های معرف و زوجی آبخیز، تنها حوزه هایی هستند که می توانیم اثرات و پیامدهای تغییر اقلیم بر منابع آب و خاک را از بخش هایی که تغییر اقلیم بر روی آن تاثیر نگذاشته است، با یک تحلیل کمی دقیق تر و عمیق تر تفکیک کنیم.

وی با بیان این که 12 حوزه معرف و زوجی در ایران در حال مطالعه و پایش هستند، گفت: اکنون پروژه های بیولوژیک و بیومکانیکی با هدف شناسایی و انتخاب موثرترین و کم هزینه ترین فعالیت‌ها در شرایط تغییر اقلیم و حرکت در مسیر راهبردهای هوشمند سازی در این حوزه ها در حال اجرا، تکمیل و تحلیل هستند.

مدیرکل دفتر آبخیزداری و حفاظت خاک سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور با این حال تغییر اقلیم را تنها عامل تخریب سرزمین  ندانست و اذعان داشت: تغییر کاربری اراضی نیز عامل مهم فشار فعالیت های انسانی بر تخریب سرزمین است و نمی توانیم تغییر اقلیم را در همه مناطق، تنها عامل مهم تخریب سرزمین بدانیم. بلکه هم سویی منفی این دو مقوله راه های احیا سرزمین را دچار مشکل کرده و رطوبت ، حاصلخیزی و کربن خاک را کاهش داده است.

وی فرسایش خاک و رسوب را یکی از مهمترین شاخصه های تعیین وضعیت سلامت حوزه آبخیز، عنوان و تصریح کرد: نرخ فرسایش خاک و رسوب در هر حوزه آبخیزی به ویژه حوزه های بالادست سدها ضمن اهمیت برنامه ریزی ،نشان می دهد که یک حوزه آبخیز آیا آب، خاک و پوشش گیاهی سالم دارد یا ندارد. آیا برنامه مدیریت سرزمین راهبردهای استمرار، یکپارچگی و پایداری را دارد یا خیر.

نوری گفت: در برنامه هفتم پیشرفت به درستی اهمیت این شاخص مهم جهانی و یکی از مهم ترین مولفه های تحلیل وضعیت تخریب سرزمین  نیز کاهش 20 درصدی فرسایش خاک و رسوب هدفگذاری شده است.

وی با اشاره به این که "کاهش گازهای گلخانه ای" و "سازگاری" دو برنامه جهانی برای مقابله با تغییرات اقلیمی است، توضیح داد: عمده برنامه ها و طرح های سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور بر سازگاری با تغییراقلیم استوار است و کاهش گازهای گلخانه ای به موضوع کاهش و مدیریت مصرف سوخت های فسیلی و رفتن به سمت مصرف انرژی های نو برمی گردد که نیاز هر دو برنامه عزم و اراده ملی کشورها و توجه به برنامه های راهبردی  کنوانسیون تغییرات اقلیمی است.

نوری افزود: البته هرچقدر تخریب سرزمین کمتری داشته باشیم، برنامه های توسعه ای مبتنی بر مرزهای حفاظت از منابع آب و خاک داشته باشیم، انتشار گازهای گلخانه ای نیز کاهش خواهد یافت.

وی درباره سازگاری با تغییراقلیم بیان داشت: عمده تلاش ما در سازمان ارایه برنامه های نوآورانه در حوزه سازگاری این است که چه اقداماتی انجام دهیم تا با تنش های حاصل تغییر اقلیم و از پیامدهای آن  که در رویشگاه ها و بخش های مختلف  کره زمین  به ویژه سواحل و  کوهستان ها اتفاق می افتد، مقابله کنیم.

نوری تاکید کرد: مشارکت عمومی، آموزش دست اندرکاران، ارتقای آگاهی ذینفعان و ساکنان حوزه های آبخیز کمک می کند به این که مسولیت بیشتری نسبت حوزه های آب، خاک و سرزمین داشته باشم و کمتر به سراغ رویکردهای تخریب سرزمین مانند فرسایش خاک، رسوب و سیل برویم و همین امر کمک می کند که دی اکسید کربن کمتری از خاک و پوشش گیاهی وارد جو زمین شود.