کشت کاملینا در 712 هکتار از مزارع خراسان شمالی
مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی خراسان شمالی گفت: برنامه ابلاغی برای کشت دانه روغنی کاملینا در استان 712 هکتار است که انتظار می رود کشاورزان استقبال خوبی از کشت آن داشته باشند.
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی وزارت جهاد کشاورزی به نقل از روابط عمومی جهاد کشاورزی استان خراسان شمالی، مهندس محمدنقی کاظمیان افزود: کشت کاملینا پس از بارندگیهای چند روز
اخیر در سطح 712 هکتار از کشتزارهای استان خراسان شمالی برای دومین سال آغاز شده
است.
وی گفت: برای شهرستان شیروان 240 هکتار سهمیه گذاشته شده و مابقی
نیز برای سایر شهرستان ها است.
این مسئول با بیان اینکه بهترین زمان کشت این محصول اوایل آبان ماه و حداکثر
تا 10 آذر
ماه است گفت: در مناطق دیم این محصول کشت می شود و میانگین عملکرد آن در هر هکتار یک تن و 800 کیلوگرم
تا دو تن است و همچنین در فصل برداشت به ریزش مقاوم است.
وی خاطرنشان کرد: کشت دانه روغنی کاملینا حتی نسبت به کلزا ظرفیت خوبی
برای کشت در استان دارد زیراکه این گیاه نسبت به تنش های محیطی سازگار تر است و
همچنین نیاز غذایی کمتری می طلبد که این امر موجب صرفه جوی در بحث انواع کود ها و
سموم می شود.
کاظمیان اظهار داشت: این محصول بسیار دانه ریز است و میوه آن به
صورت خورجینی است که این این باعث می شود به صورت کمباین نیز برداشت شود.
وی با بیان اینکه در دهه اول خرداد این محصول برداشت خواهد شد گفت: حتی
کشاورزان می توانند صبر کنند همزمان با کلزا این دانه روغنی را برداشت کنند.
کاظمیان با بیان اینکه کشت دانه روغنی کاملینا برای کشاورزان
درآمد خوبی خواهد داشت اظهار داشت: با توجه به اینکه دراین سال ها قیمت نهاده های
کشاورزی افزایش یافته است این محصول نیازی زیادی به تغذیه ندارد.
وی گفت: این محصول قابلیت کشت در بیشتر مناطق این استان از جمله
شهرستان های شیروان، بجنورد، فاروج، راز و جرگلان و اسفراین دارد
وی با بیان اینکه در آغاز کشت این محصول کشت قراردادی نیز لحاظ شده است
افزود: محصول کشاورزان طبق قرار داد در فصل برداشت خریداری
خواهد شد این قشر برای فروش دغدغه ای نخواهند داشت.
مدیر امور زراعت سازمان جهاد کشاورزی خراسان شمالی گفت: کاملینا یک دانه روغنی از خانواده براسیکاسه با نام علمی کاملینا
ولگاریت است که روغنی باکیفیت بالا از آن حاصل
می شود و سرشا از امگا 3 و 9 است.
کاظمیان افزود: این گونه گیاهی در خاکهای شور و اراضی دیم و
سنگلاخی و شنی قابلیت کشت بهتری دارد و به طور کلی برای اراضی فقیر و کم آب بسیار
مناسب است.