به گزارش پایگاه اطلاع رسانی وزارت جهاد کشاورزی از روابط عمومی سازمان جهاد کشاورزی استان ایلام، استان ایلام با طبیعتی بکر و اقلیمی متنوع یکی از مناطق مستعد کشاورزی در غرب ایران به شمار می‌رود که در دل کوه‌ها و دشت‌هایش گنجینه‌ای از محصولات باغی نهفته است؛ یکی از این محصولات که هم از نظر اقتصادی و هم از نظر فرهنگی جایگاه ویژه‌ای دارد، انجیر است که در بسیاری از روستاهای ایلام به‌ویژه در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری کشت می‌شود.

انجیر ایلام نه تنها یک میوه‌ خوش‌طعم و مغذی است بلکه نمادی از پیوند انسان با خاک و آفتاب است، درختان انجیر با تنه‌های خمیده و برگ‌های پهن‌شان در برابر خشکی و گرما مقاومت می‌کنند و بی‌نیاز از مراقبت‌های پیچیده در دل زمین ریشه می‌دوانند و ثمر می‌دهند؛ این ویژگی‌ها باعث شده که انجیر در میان کشاورزان ایلامی به عنوان محصولی کم‌هزینه و پربازده شناخته شود.

در سال‌های اخیر نیز توجه به ظرفیت‌های انجیر در ایلام بیشتر شده و این موضوع نویدبخش آینده‌ای روشن برای این محصول ارزشمند است؛ با این حال جایگاه انجیر ایلام در سطح ملی و حتی استانی آن‌طور که باید شناخته نشده است، در حالی که انجیر خشک تولید شده در ایلام از نظر کیفیت و طعم قابل رقابت با نمونه‌های مطرح کشور است.

بررسی‌ها نشان داده نبود زیرساخت‌های مناسب برای بسته‌بندی و بازاریابی باعث شده این محصول ارزشمند در سایه بماند و سهم واقعی خود را از بازارهای داخلی و خارجی به دست نیاورد؛ از سوی دیگر روند اجرایی برخی برنامه‌ها هنوز با چالش‌هایی همراه بوده که نیازمند تقویت زیرساخت‌ها و حمایت‌های هدفمند از سوی نهادهای مرتبط می‌باشد.

بسیاری از باغداران همچنان با مسائلی چون کمبود منابع آبی نبود، تسهیلات مناسب و محدودیت در دسترسی به بازارهای فروش مواجه‌اند که اگر با برنامه‌ریزی دقیق و مشارکت فعال کشاورزان و مسئولان همراه شود، می‌توان امیدوار بود که انجیر ایلام به جایگاه واقعی خود در عرصه‌ی تولید و تجارت دست یابد.

 انجیر نه‌فقط یک میوه بلکه بخشی از هویت کشاورزی مناطق گرمسیری استان است و آن‌چه این محصول را متمایز می‌سازد نه فقط طعم شیرین و بافت لطیف آن بلکه توانایی‌اش در رشد در خاک‌های کم‌بازده و شرایط اقلیمی دشوار است.

 انجیر ایلام به‌ویژه در شهرستان‌هایی مانند آبدانان با تنوع ژنتیکی بالا و ارقام بومی منحصربه‌فرد مانند زر توانسته جایگاه ویژه‌ای در میان محصولات باغی کشور پیدا کند و این تنوع ژنتیکی نه‌تنها برای تولید بلکه برای اصلاح و توسعه پایدار باغات اهمیت دارد.

سطح زیر کشت انجیر در ایلام با وجود ظرفیت‌های طبیعی هنوز به نقطه مطلوب نرسیده و بسیاری از باغداران به‌دلیل نبود زیرساخت‌های مناسب برای فرآوری و بسته‌بندی از توسعه این محصول صرف‌نظر می‌کنند، در حالی‌که متوسط برداشت در برخی مناطق به هفت تن در هکتار می‌رسد و این رقم نشان‌دهنده پتانسیل بالای اقتصادی انجیر در استان است.

نبود برند مشخص و ضعف در بازاریابی باعث شده که این محصول در بازارهای جهانی کمتر شناخته شود،مهم‌ترین چالش پیش‌روی تولیدکنندگان انجیر در ایلام نبود صنایع تبدیلی و فرآوری است که می‌تواند ارزش افزوده قابل توجهی ایجاد کند، همچنین کمبود آموزش‌های تخصصی در زمینه مدیریت باغات و حفظ کیفیت محصول در مراحل برداشت و نگهداری نیز از موانع توسعه پایدار این محصول به‌شمار می‌رود که اگر این مشکلات برطرف شود انجیر ایلام می‌تواند به یکی از محصولات صادراتی مهم کشور تبدیل شود.

 با حمایت از ایجاد کارخانه‌های فرآوری و بسته‌بندی و همچنین راه‌اندازی مراکز تحقیقاتی برای حفظ و توسعه ارقام بومی می‌توان مسیر رشد این محصول را هموار کرد و با معرفی علمی و هدفمند انجیر ایلام در نمایشگاه‌های بین‌المللی و بازارهای منطقه‌ای زمینه‌ای برای اشتغال‌زایی و ارزآوری پایدار فراهم آورد و این میوه شیرین را به نماد توسعه کشاورزی استان تبدیل کرد.