به گزارش پایگاه اطلاع رسانی وزارت جهاد کشاورزی به نقل از روابط عمومی سازمان جهاد کشاورزی استان همدان، آبشناس افزود: با این حال، توسعه زیرساخت‌های فرآوری و ثبت جهانی این محصول در نظام میراث کشاورزی، از اولویت‌های اصلی برای جلوگیری از خروج ارز از کشور و افزایش ارزش افزوده این محصول است.

 وی اظهار داشت: این شهرستان با سطح زیر کشت میانگین سالانه پنج هزار و ۵۰۰ هکتار، موفق به برداشت ۱۳ هزار تُن محصول گشنیز می‌شود.

وی با تأکید بر اهمیت راهبردی این شهرستان، گفت: در حال حاضر ۹۰ درصد از تولید گشنیز استان همدان و ۷۰ درصد از کل تولید این محصول در کشور، توسط کشاورزان نهاوندی تأمین می‌شود.

 آبشناس با اشاره به ویژگی‌های فنی این محصول افزود که گشنیز به دلیل کم‌آب‌بر بودن و هزینه‌های پایین تولید، محصولی استراتژیک است.

وی خاطرنشان کرد که فرآیند کشت در نهاوند به دو صورت بهاره و پاییزه انجام شده و تمامی مراحل آن به صورت مکانیزه مدیریت می‌شود که به طور متوسط منجر به برداشت بیش از ۲ تن محصول در هر هکتار می‌گردد. 

مدیر جهاد کشاورزی نهاوند با اشاره به برنامه‌های آتی شهرستان، از تلاش‌ها برای ثبت ملی و سپس جهانی گشنیز در نظام میراث کشاورزی جهان خبر داد.

 وی تصریح کرد: هدف ما این است که با فراهم کردن الزامات لازم و همفکری مجموعه‌های ذی‌نفع، نهاوند را به عنوان صاحب عنوان جهانی در میراث کشاورزی معرفی کنیم.

آبشناس در بخش دیگری از گفت‌وگو، با انتقاد از نبود کارخانجات و دستگاه‌های مدرن فرآوری در شهرستان، بر آسیب‌های ناشی از خام‌فروشی تأکید کرد.

 وی گفت: در حال حاضر بخش عمده‌ای از گشنیز نهاوند پس از بوجاری، به صورت خام به کشورهای منطقه از جمله پاکستان و هند صادر می‌شود؛ این در حالی است که سود اصلی این تجارت نصیب کشورهای مقصد می‌گردد.

 وی افزود: احداث واحدهای تولید اسانس و عصاره گشنیز از نیازهای اساسی نهاوند است تا با ایجاد ارزش افزوده، از خروج خام محصول جلوگیری شده و بهره اقتصادی کشاورزان به طور چشمگیری افزایش یابد.

مدیر جهاد کشاورزی نهاوند در پایان، به کاربردهای گسترده این گیاه از جمله در صنایع دارویی، بهداشتی و کنترل آفات اشاره کرد و گفت: گشنیز علاوه بر خواص دارویی، نقش مؤثری در تغذیه زنبورهای عسل دارد که این موضوع باعث استقرار کندوهای متعدد برای تولید عسل طبیعی در سطح شهرستان شده است.